Willa Tadeusz: stuletni pensjonat z duszą i historią

Lanckorona

2023 - 2024
iPhone 14-15 pro  Sony A7RIII  DJI mini 3-4 pro

Willa Tadeusz

Willa Tadeusz, ul. Legionistów 1, 34-143 Lanckorona, Polska.

Niewiele miejsc ma w sobie tyle historii, elegancji i tajemnicy co Willa Tadeusz w Lanckoronie. Dom zbudował jako leśniczówkę Tadeusz Lorenz, syn Józefa. W 1924 roku rodzina Lorenzów dostała pierwszą licencję na prowadzenie pensjonatu i tak zaczął się nowy, fascynujący rozdział w historii domu. To chyba najdłużej prowadzony przez jedną rodzinę pensjonat w Polsce. Willa chowa się na zboczu góry, w gęstym lesie, więc łatwo tu uciec od miejskiego zgiełku i codziennej rutyny. Z drona dobrze widać, jak budynek zgrywa się z przyrodą: basen otoczony murem, piękny ogród i mnóstwo okazałych drzew i krzewów, które przed laty posadził założyciel.

Willa Tadeusz to nie tylko urokliwe miejsce dla turystów. Była też świadkiem wielu ważnych chwil w historii Polski. Tadeusz Lorenz w czasie służby w Legionach był przez pewien czas oficerem do zadań specjalnych przy Komendancie Piłsudskim. Za rządów Marszałka do willi często przyjeżdżali minister Józef Beck, generał Haller i Ludmiła Modzelewska, przyjaciółka i powierniczka Józefa Piłsudskiego. Pamiątki z tamtych lat do dziś są w domu. W czasie okupacji niemieckiej pokoje były oficjalnie tylko dla Niemców (Nur für Deutsche), a mimo to na strychu po kryjomu ukrywali się uciekinierzy z powstania warszawskiego. Dom przetrwał też okupację sowiecką i liczne rewizje różnych służb, w tym Gestapo, GRU i UB. Po wojnie władze próbowały go upaństwowić, ale dzięki uporowi młodego Tadeusza Lorenza willa została w rękach rodziny. Dalej działała jako pensjonat i gościła znane osoby ze świata kultury, sztuki i polityki. Tę niezwykłą odporność willa wyrobiła sobie w trudnych latach okupacji niemieckiej i sowieckiej. Przetrwała też ciemne lata PRL-u i działania Służby Bezpieczeństwa. Dlatego do dziś jest symbolem polskiej wytrwałości.

Willa Tadeusz to coś więcej niż pensjonat. To prawie stuletnia drewniana oaza, w której historia przeplata się z teraźniejszością, a gościnność idzie w parze z niepowtarzalnym klimatem. Pani Kasia i jej mama, które dziś prowadzą dom, dbają o rodzinne tradycje i gotują wyjątkowo smaczne domowe jedzenie z lokalnych produktów i świeżo zebranych grzybów. W tym uroczym miejscu, pachnącym drewnem i pełnym skrzypiących podłóg, każdy znajdzie coś dla siebie: chwilę odpoczynku wśród przyrody albo okazję, żeby lepiej poznać polską historię.

Gorąco polecam samemu odwiedzić tę niezwykłą enklawę ukrytą w leśnej głuszy. Gościnność i świetna kuchnia są tu na porządku dziennym, a klimat tego miejsca naprawdę warto zobaczyć na własne oczy i poczuć na własnej skórze.

Galeria w budowie - wpadnij później, będzie więcej zdjęć